h1

Dag 3 – even recapituleren

September 30, 2013

Nihao.

Het is zondagmorgen 9uur in Beijing. Ik zit hier in de centrale patio van het Chinese Box hostel, mijn onderduikadres in de Chinese hoofdstad. Er staat een frisse wind maar het is al 20 graden en het belooft een mooie dag te worden. De lucht is blauw met geen wolkje te bespeuren, maar het is al een tint grijzer als gisteren. Iedereen haalde toen opgelucht adem wanneer ‘s morgens bleek dat de nachtelijke regenbuien de smog hadden weggespoeld. En de stad fleurde op zonder die permanent grijze achtergrond.

 

Mijn hostel bevindt zich in Xisi (zeg: Tsjiesu), een wijk in het westen van het stadscentrum die nog volgebouwd is met traditionele hutongs; stegen tussen lange lage frontgevels die talrijke kleine huizen en koeren verbergen.Image

Hoewel het hier rustig is in het hostel (de vroege vogels zijn al vertrokken op daguitstap, de uitslapers verschijnen straks tegen half elf, de deadline voor het gratis ontbijt), hoor je de constante bedrijvigheid van de steeg waaraan het hostel ligt. Zoemende elektrische brommers en rinkelende fietsbellen, discussiërende Chinezen en de talrijke andere geluiden van het leven op straat, sijpelen door in de patio. Stilte is hier schaars en wordt dan nog eens regelmatig onderbroken door de keelschrapende geluiden van de lokale bewoners, gore geluiden die je er steeds aan doen herinneren dat de luchtkwaliteit hier niet zo denderend is. Toch heerst er een sfeer van leven in deze straten op een manier die even chaotisch als energiek is.

 

Het is ondertussen mijn derde dag hier. Vrijdag was het mijn grote vuurdoop. Tegen 10 uur ‘s morgens lokale tijd kwam mijn vliegtuig aan op de belachelijk uitgestrekte luchthaven van Beijing. Wel ja, veel vuurdoop is er natuurlijk niet op een internationale luchthaven. Het is een kwestie van pijlen volgen terwijl je zachtjes hoopt dat er niets in misgelopen met het bagage-transport. Tegen de tijd dat ik effectief herenigd werd met mijn bagage was ik een paar kilometer verder en besefte ik dat ik mijn kans had gemist om een foto te nemen van de indrukwekkend aankomstterminal.

Mijn eerste aanraking met de voorspelbare taalkloof kwam er meteen toen ik een lokale sim-kaart voor mijn gsm ging kopen in de luchthaven. Het plan was geweldig; met een 3G-internetverbinding zou ik direct met google maps tot aan het hostel kunnen navigeren, en Google Translate zou alle taalproblemen onderweg wel oplossen. Helaas. Twee Chinese verkoopsters waren niet genoeg om de data-verbinding aan de praat te krijgen. Ondertussen kon ik niets anders doen dan wachten tot ze alle menu’s in mijn gsm discussiërend hadden uitgeprobeerd. Toen er een nieuwe klant verscheen, verloren ze de aandacht in mij en ben ik dan maar teleurgesteld zonder internet afgedropen.

Dan maar ouderwets de wegbeschrijving volgen via de trein en de metro naar het hostel, zonder veel moeite eigenlijk. Het valt me onderweg op dat geen enkele Chinees op elkaar lijkt. Ik twijfel of dat komt omdat de hoofdstad Chinezen aantrekt van over heel China met heel verschillende achtergronden of dat ik gewoon al een expert ben geworden in Aziatische gezichten.

Het hostel is gemakkelijk te vinden, maar ligt meer dan vijf minuten wandelen in een drukke volkse steeg waardoor ik heel zelfbewust word dat ik als Westerse toerist niet in het plaatje pas. Achter een grote rode poort kom ik echter binnen in een aangename reisoase met een aantal kamers voor 4 tot 8 personen rond twee aaneengeschakelde binnenplaatsjes. De beste verrassing komt er, wanneer blijkt dat elke vrijdagavond een gratis dumpling-etentje wordt georganiseerd. Een kans om de andere gasten te ontmoeten en een zelfgemaakt lokaal avondmaal; ik zou het zelf niet beter kunnen plannen. Het hostel biedt nergens grote luxe, maar heeft de aangename charme om op elk vlak exact goed genoeg te zijn.

Verlost van mijn grote trekrugzak en uitkijkend naar een fijne avond, besluit ik om de resterende tijd te doden met een verkenning van de wijk. De drukte in de buurt en het gebrek aan verse lucht (sinds mijn aankomst is alles in de stad omgeven door de typische smog) zijn een beetje teveel voor me na de vermoeiende voorbije dagen (verhuis + zo’n 16uur reizen), dus ik zet koers naar het dichtstbijzijnde park op de kaart. Het blijkt Beihai-park te noemen en ik zal pas achteraf leren dat dit een belangrijke toeristische stop is. Ik besluit voorlopig dat het cultureel erfgoed in een gemiddeld park van betrekkelijk hoog niveau is. Beihai is één van de grootste bewaard gebleven keizerlijke tuinen in China en bestaat voor het merendeel uit een groot meer, ‘Northern Sea’ genoemd op mijn toeristenkaart. Tempels, paviljoenen en tuinen slingeren rond de oevers van het meer. Er zijn tevens verschillende mogelijkheden om het water op te varen, maar slechts enkele elektrische plezierbootjes trotseren de troosteloze aanblik van Beihai in de smog. Lokale Pekinezen laten het niet aan hun hart komen en palmen de waterkant in; in één van de paviljoenen aan het meer houdt een groepje veertigers een geïmproviseerd bal, terwijl een paviljoen verder traditionele muziekinstrumenten worden bespeeld. Een tourgroep Chinezen die ik onderweg tegenkom, neemt spontaan een lied over dat een klein meisje met haar papa zingt en ergens eenzaam verderop speelt een oude man loeiharde Chinese schlagers uit een krakend klein radiootje om zijn dansstappen te oefenen. Ik begin te beseffen dat het onmogelijk is om te ontsnappen aan de drukte, maar bedenk ook dat het hier zo slecht nog niet is.

 Image

Later op de avond, na een geslaagd dumpling-etentje en ontmoetingen met een rijtje interessante reizigers, heb ik geen greintje spijt wanneer ik het voorstel afsla om op ontdekking te gaan in het plaatselijke uitgaansleven. Ik kruip op tijd in bed en val als een blok in slaap, om de volgende morgen zonder spoor van enige jetlag juist op tijd te zijn voor de ontbijt-deadline. Goed bezig, Pieter!

 Het wordt het begin van een goede dag, maar dat schrijf ik wel een volgende keer.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: