h1

Dag 3 – even recapituleren

September 30, 2013

Nihao.

Het is zondagmorgen 9uur in Beijing. Ik zit hier in de centrale patio van het Chinese Box hostel, mijn onderduikadres in de Chinese hoofdstad. Er staat een frisse wind maar het is al 20 graden en het belooft een mooie dag te worden. De lucht is blauw met geen wolkje te bespeuren, maar het is al een tint grijzer als gisteren. Iedereen haalde toen opgelucht adem wanneer ‘s morgens bleek dat de nachtelijke regenbuien de smog hadden weggespoeld. En de stad fleurde op zonder die permanent grijze achtergrond.

 

Mijn hostel bevindt zich in Xisi (zeg: Tsjiesu), een wijk in het westen van het stadscentrum die nog volgebouwd is met traditionele hutongs; stegen tussen lange lage frontgevels die talrijke kleine huizen en koeren verbergen.Image

Hoewel het hier rustig is in het hostel (de vroege vogels zijn al vertrokken op daguitstap, de uitslapers verschijnen straks tegen half elf, de deadline voor het gratis ontbijt), hoor je de constante bedrijvigheid van de steeg waaraan het hostel ligt. Zoemende elektrische brommers en rinkelende fietsbellen, discussiërende Chinezen en de talrijke andere geluiden van het leven op straat, sijpelen door in de patio. Stilte is hier schaars en wordt dan nog eens regelmatig onderbroken door de keelschrapende geluiden van de lokale bewoners, gore geluiden die je er steeds aan doen herinneren dat de luchtkwaliteit hier niet zo denderend is. Toch heerst er een sfeer van leven in deze straten op een manier die even chaotisch als energiek is.

 

Het is ondertussen mijn derde dag hier. Vrijdag was het mijn grote vuurdoop. Tegen 10 uur ‘s morgens lokale tijd kwam mijn vliegtuig aan op de belachelijk uitgestrekte luchthaven van Beijing. Wel ja, veel vuurdoop is er natuurlijk niet op een internationale luchthaven. Het is een kwestie van pijlen volgen terwijl je zachtjes hoopt dat er niets in misgelopen met het bagage-transport. Tegen de tijd dat ik effectief herenigd werd met mijn bagage was ik een paar kilometer verder en besefte ik dat ik mijn kans had gemist om een foto te nemen van de indrukwekkend aankomstterminal.

Mijn eerste aanraking met de voorspelbare taalkloof kwam er meteen toen ik een lokale sim-kaart voor mijn gsm ging kopen in de luchthaven. Het plan was geweldig; met een 3G-internetverbinding zou ik direct met google maps tot aan het hostel kunnen navigeren, en Google Translate zou alle taalproblemen onderweg wel oplossen. Helaas. Twee Chinese verkoopsters waren niet genoeg om de data-verbinding aan de praat te krijgen. Ondertussen kon ik niets anders doen dan wachten tot ze alle menu’s in mijn gsm discussiërend hadden uitgeprobeerd. Toen er een nieuwe klant verscheen, verloren ze de aandacht in mij en ben ik dan maar teleurgesteld zonder internet afgedropen.

Dan maar ouderwets de wegbeschrijving volgen via de trein en de metro naar het hostel, zonder veel moeite eigenlijk. Het valt me onderweg op dat geen enkele Chinees op elkaar lijkt. Ik twijfel of dat komt omdat de hoofdstad Chinezen aantrekt van over heel China met heel verschillende achtergronden of dat ik gewoon al een expert ben geworden in Aziatische gezichten.

Het hostel is gemakkelijk te vinden, maar ligt meer dan vijf minuten wandelen in een drukke volkse steeg waardoor ik heel zelfbewust word dat ik als Westerse toerist niet in het plaatje pas. Achter een grote rode poort kom ik echter binnen in een aangename reisoase met een aantal kamers voor 4 tot 8 personen rond twee aaneengeschakelde binnenplaatsjes. De beste verrassing komt er, wanneer blijkt dat elke vrijdagavond een gratis dumpling-etentje wordt georganiseerd. Een kans om de andere gasten te ontmoeten en een zelfgemaakt lokaal avondmaal; ik zou het zelf niet beter kunnen plannen. Het hostel biedt nergens grote luxe, maar heeft de aangename charme om op elk vlak exact goed genoeg te zijn.

Verlost van mijn grote trekrugzak en uitkijkend naar een fijne avond, besluit ik om de resterende tijd te doden met een verkenning van de wijk. De drukte in de buurt en het gebrek aan verse lucht (sinds mijn aankomst is alles in de stad omgeven door de typische smog) zijn een beetje teveel voor me na de vermoeiende voorbije dagen (verhuis + zo’n 16uur reizen), dus ik zet koers naar het dichtstbijzijnde park op de kaart. Het blijkt Beihai-park te noemen en ik zal pas achteraf leren dat dit een belangrijke toeristische stop is. Ik besluit voorlopig dat het cultureel erfgoed in een gemiddeld park van betrekkelijk hoog niveau is. Beihai is één van de grootste bewaard gebleven keizerlijke tuinen in China en bestaat voor het merendeel uit een groot meer, ‘Northern Sea’ genoemd op mijn toeristenkaart. Tempels, paviljoenen en tuinen slingeren rond de oevers van het meer. Er zijn tevens verschillende mogelijkheden om het water op te varen, maar slechts enkele elektrische plezierbootjes trotseren de troosteloze aanblik van Beihai in de smog. Lokale Pekinezen laten het niet aan hun hart komen en palmen de waterkant in; in één van de paviljoenen aan het meer houdt een groepje veertigers een geïmproviseerd bal, terwijl een paviljoen verder traditionele muziekinstrumenten worden bespeeld. Een tourgroep Chinezen die ik onderweg tegenkom, neemt spontaan een lied over dat een klein meisje met haar papa zingt en ergens eenzaam verderop speelt een oude man loeiharde Chinese schlagers uit een krakend klein radiootje om zijn dansstappen te oefenen. Ik begin te beseffen dat het onmogelijk is om te ontsnappen aan de drukte, maar bedenk ook dat het hier zo slecht nog niet is.

 Image

Later op de avond, na een geslaagd dumpling-etentje en ontmoetingen met een rijtje interessante reizigers, heb ik geen greintje spijt wanneer ik het voorstel afsla om op ontdekking te gaan in het plaatselijke uitgaansleven. Ik kruip op tijd in bed en val als een blok in slaap, om de volgende morgen zonder spoor van enige jetlag juist op tijd te zijn voor de ontbijt-deadline. Goed bezig, Pieter!

 Het wordt het begin van een goede dag, maar dat schrijf ik wel een volgende keer.

 

h1

Let’s try this again. Happy New year!

February 27, 2011

Time flies. 2011 came crashing in when I wasn’t paying attention and now it’s already going so fast that I even find it hard to wish you a happy new year. Suddenly it’s not even about 2011 anymore but about the rather random great revival of this blog! Youkoso!

I did neglect my blogging duties for a long time, although I never intended to, but I’m easily distracted and hard to motivate. But I’m back with ambition…
So get ready for Limited Insight, 2011 edition!
My goals this year include the study of all 2000something official japanese kanji, some frequency on this blog and most urgent; the finalisation of my blogposts about my trip to Japan almost a year ago. I have the written version in dutch and some thousands of photographs so it should’t be that hard. Wish me luck!

And so this begins with the official 2010 goodbye speech.

2010, year of the tiger, it was a pleasure being with you.
I’ll remember you for doubling the delicious noitaminA tv-block giving me anime that matters.
I’ll remember you for the 600th chapter of One Piece, still standing strong in it’s shonen leading position. May the time skip provide us with more awesomeness than ever before.
I’ll remember you for the first airing of original japanese spoken anime on Belgian television. Even with Bleach and Death Note it wasn’t a big succes, but a milestone whatsoever.
Personally I’ll remember the completion of my 200th anime series, A splendid trip to Japan,
And the long awaited purchase of a proper bookcase to hold my manga collection. Goodbye 2010!

Well, now that I’m filled with good intentions I’m off to work on new limited insightful content.
Welcome back!

h1

All 50 Approved – Overview

July 26, 2010

Completing this top 50 made me realise I have watched a lot of anime by now and some of them were watched quite a while ago. It made me painfully aware that not only do I have a lot of series unwatched, I also forgot about a lot of series I did watch. More than a few times, I didn’t really remember what was so special about a particular anime in my list, although I knew I definitely liked it. For example: Ergo Proxy made a very good impression on me. I was completely fascinated by that show but due to its complexity I seem to have forgotten most details on who and how and what was going on.

Even anime that didn’t make the list suffered from my subjective memory. I was wondering why I apparently didn’t like Azumanga Daioh that much, so I decided to rewatch it and found it seriously awesome. Maybe it gets better the second time. Maybe I now get more of the references. But most likely I just remembered the few flaws more than the overall greatness. I now know this list isn’t even subjectively correct. Or is there no such thing?

Rewatching for better reviews sounds logical. And because I’m a list fanatic, I also think relisting is better for this top 50 that started 5 months ago. I’m slow so I need to compensate with clarity. Here is the complete overview of All 50 Approved. Read the rest of this entry »

h1

3 Weeks Japan – Day 3

July 23, 2010

Someday in the Rain 24/03

It’s raining today. The prospect of a cold and wet day dampens our fresh morning spirit, but a rice ball breakfast takes care of the necessary energy to step outside the hotel onto the wet streets of Asakusa. Ofcourse a portion of rainy days was to be expected on a 3 week visit, so I shift my attention to the local rainy habbits; this wouldn’t be Japan if there wasn’t a well organised rain plan. While we are quickly surrounded by dozens of umbrellas (preferably the more practical transparant type or ones with a fashionable design), most stores place a little stand at the entrance with plastic disposable umbrella sackets, so customers won’t drip water all over the floor inside. Convenience stores quickly add cheap umbrellas to their assortment. And I finally understand the use of the miniature bicycle lockers outside musea and public buildings. All in all, life goes on in the big city, only slightly more wet. Read the rest of this entry »

h1

The struggle of dutch manga publishers

July 20, 2010

A popular discussion in the dutch anime/manga community is the state of our local manga industry and more specifically the sometimes excruciating slow releases of new volumes of the translated series. While manga still hasn’t broken through to the general public, our publishers are sandwiched between the english and french market and until now they haven’t found the right momentum to change that.

Read the rest of this entry »

h1

All 50 Approved – All 5 Awarded – 5-1

July 19, 2010

Finally we’ve come to the final 5. They’re briljant and if you have the same great taste in anime as me, you knew they were coming. If you expected another show, I think I placed that one 51st or I might not have seen it yet. Well nobody reads these texts anyway. Scroll down and marvel at my top 5. Read the rest of this entry »

h1

All 50 Approved – Love – 10-6

July 18, 2010

There is no greater reason or better argument than love. I can objectify my liking of anime and criticly defend my personal favourites, but at the core, some things are unexplainable. When you have crossed the fine line between ‘like’ and ‘love’, there is no more room for negotiation. Clearly, I’m in a romantic mood. Entering my top10, that fine line starts blurring and I don’t hold myself accountable for even more biased writing. When all objectivity fails me, the limits of my insight are clear. Read the rest of this entry »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.